Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/7576 K.2019/624

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılana ait doldurulmuş çeki katılanın işyerinden çalma eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca ceza tayini,

2-TCK'nın 62/1. maddesinin tatbikinde, indirim miktarı değişmese de, indirim oranın 1/6 yerine 1/2 olarak yazılması,

3-Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan adli sicil kaydındaki mahkumiyet kararının (Dosya arasına konmayan, kararda Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/60 Esas sayılı ilamı olarak gösterilen, ancak uyap sorgusunda 2009/58 Esas olduğu anlaşılan ilam) elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilmiş hükme ilişkin olduğu,

05.07.2012 günlü, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f. maddesinin yürürlükten kaldırılıp, atılı suçun aynı Kanunun 163/3. maddesinde yeniden düzenlendiği ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2/2. maddesi uyarınca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde katılan kurumun zararını tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının öngörüldüğü anlaşılmakla,

bu hükümle ilgili 6352 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme nedeniyle uyarlama yargılaması yapılarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin gözetilmesinin zorunlu olduğu,