Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/7753 K.2018/19165

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk tarafından müdafiinin verdiği temyiz dilekçesinden sonra “...cezamı para cezası olarak kabul ediyorum...” açıklamasını içeren dilekçe verilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk 19.12.2014 tarihli dilekçesinde temyizden feragat ettiğini açıkça belirtmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmü de kapsadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 230, 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, ve 289/1-g (1412 sayılı CMUK'un 308/7) maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Müştekinin evinin eklentisi niteliğindeki depodan 10.01.2011 tarihinde içerisinde 18 adet çaydanlık bulunan toplam 4 kutu çaydanlığın çalındığı, 11.01.2011 tarihinde ise 2 kutu çaydanlığın çalınmaya teşebbüs edildiği olayda, suça sürüklenen çocukların yakalandıktan sonra çaydanlıkları sattıkları yeri göstererek suça konu çaydanlıklardan 6 adedinin soruşturma aşamasında müştekiye iadesini sağladıkları ve müştekinin 18.03.2011 tarihli celsede tüm zararının karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle müştekiden tüm zararının hangi tarihte karşılandığı,

şayet kovuşturma aşamasında karşılanmış ise soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. veya 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,