Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/7865 K.2018/16825

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçinin kafetarya bahçesindeki mısır tezgahında çalıştığı sırada sanığın konuşmak bahanesi ile şikayetçiden aldığı cep telefonunu çalmış olduğunun anlaşılması karşısında öncelikle telefonun alındığı bahse konu bahçenin etrafı çevrili şekilde bir binanın eklentisi niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra şayet bina eklentisi olduğunun anlaşılması halinde eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı buna karşılık eklenti olmadığının anlaşılması halinde ise bu kez eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluştucağı ve bu halde hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede

yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,