Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/8059 K.2019/1942

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından; Sanığın kira sözleşmesinde kefil olması nedeniyle daha sonra karşılayamayacağı sıkıntıya düşeceği bir borcun altına girmemek amacıyla müştekiye ulaşamadığından suça konu eşyaları ev sahibinin onayı güvenlik görevlisi gözetiminde tutanak tutarak alması ve talep edildiği anda müştekinin avukatına aynı şekilde tutanak ile teslim etmesi gözönüne alındığında sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun özel kast ile işlenebilen suçlardan olması ve yararlanma kastıyla işlenebileceği, sanığın yararlanma kastının bulunmadığının anlaşılması nedeniyle suçun unsurları bulunmamasına rağmen hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II-Sanık hakkında verilen konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden;

5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesi, ''Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.'' şeklinde düzenlenmiştir.

Dolayısıyla uzlaşma kapsamında bulunmayan hırsızlık suçu ile birlikte işlenen 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinde düzenlenen ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmaya kapsamında kalan konut dokunulmazlığı ihlal suçunun dava açıldığında uzlaşmaya tâbi olmadığı ancak hırsızlık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulması sonucunda, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde tanımı yapılan soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar arasında yer alan,

5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında; aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,