Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/8169 K.2019/2013

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza belirlenip TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay yerine 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu eksik ceza tayini,

2-Sanığın adli sicil belgesine göre, hakkında TCK'nın 58. maddesi hükmü gereğince tekerrür hükmünün uygulanmasını gerektirir en ağır cezayı içeren ilam olan Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/422 Esas 2006/417 Karar numaralı ilamının esas alınmasının gerektiği,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,