Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/8288 K.2018/16939

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/ilk-son, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1,143. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/1-son, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 141/1,143, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre,

aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/07/2012 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 02/07/2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 29/01/2005 gününden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,