Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/8387 K.2019/437

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 168/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, mahkemece de sanık hakkında hırsızlık suçundan yeterli delilin bulunmaması nedeniyle beraatine karar verildiği anlaşılmakla birlikte, oluşa, sanık ve mağdur beyanları ve dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde; telefonun çalındığı gün saat 20:26'da telefonun ilk olarak sanık tarafından kullanıldığı,

sanığın aşamalardaki çelişkili savunmalarıyla suça konu telefonu 10-11 yaşlarındaki 3-4 çocuktan ilk ifadesine göre 25 TL'ye, mahkemedeki ifadesine göre 5-6 TL'ye satın aldığını ifade ederek söz konusu çocukların yaşları küçük olduğu için isimlerini vermek istememesi yönündeki savunmalarının kendini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, sanığın atılı suçu (5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 168/1. maddeleri) işlediğinin sabit olması karşısında; anılan suçlardan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,