Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/840 K.2018/13656

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece suçun sanıklar tarafından gece vakti işlendiğinin kabul edildiği, bu nedenle suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca temel cezanın ½ oranında artırılması gerektiğinin anlaşılması karşısında, yazılı şekilde 1/3 oranında artırım yapılarak eksik ceza hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanıklar hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 2 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmesi,