Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/842 K.2018/13990

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanığın müşteki ...’ye yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçları hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanığın müştekilere yönelik hırsızlık suçları ve müşteki ...’ye karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan ...’e yönelik hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine dair deliller gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 143. maddenin uygulanması,

2-Müşteki ...’ye yönelik hırsızlık eyleminde sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen 2 yıl hapis cezasından 143. madde uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılırken 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 3 yıl hapis cezasına ve sonuç ceza açısından 2 yıl 16 ay hapis cezası yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-Müşteki ...’ye yönelik mala zarar verme suçundan, iki kez müştekinin iş yerine girmesine rağmen ikinci kez girdiğinde kantinin camını kırması ilk girdiğinde herhangi bir şeye zarar vermemesi karşısında, hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, müşteki ...’e yönelik hırsızlığa ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “1 yıl 4 ay” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl” ibaresinin yazılmasına.

5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “1 yıl 1 ay 10 gün” ibaresinin çıkartılarak yerine “10 ay” ibaresinin yazılmasına;sonuç cezanın 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesine, müşteki ...’ye yönelik hırsızlığa ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “3 yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “2 yıl 8 ay” ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “4 yıl 6 ay” ibaresinin çıkartılarak yerine “3 yıl 12 ay” ibaresinin yazılmasına.

5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “3 yıl 9 ay” ibaresinin çıkartılarak yerine “2 yıl 16 ay” ibaresinin yazılmasına; sonuç cezanın “2 yıl 16 ay” hapis cezası olarak belirlenmesine, müşteki ...’ye yönelik mala zarar verme suçu ile ilgili hüküm fıkrasından 43 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “10 ay” ibaresinin çıkartılarak yerine “5 ay” ibaresinin yazılmasına;