Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/9031 K.2019/1424

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hapis cezası para cezasına çevrildiği sırada 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesinin hükümde gösterilmemiş olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 142/1-e maddesi gereğince 2 yıl olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapıldığı sırada 6 ay yerine hesap hatası sonucu 8 ay hapis cezasına, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 5 ay yerine hesap hatası sonucu 6 ay 20 gün hapis cezasına, bu ceza üzerinden de TCK'nın 50/3, 50/1-a ile 52/2. maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası yerine, 4.000 TL adli para cezası hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan “8 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “6 ay”, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan “6 ay 20 gün” ibaresinin çıkarılarak, yerine “5 ay” ve TCK'nın 52. maddesinin uygulanmasına