Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/9382 K.2019/2605

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Olay yeri inceleme raporunda kapılarda zorlama izi olmadığının belirtilmesi ve düz kontak yapıldığına dair bir bilginin mevcut olmaması ve suça sürüklenen çocuğun da aracın kapılarının açık ve anahtarınında kontak üzerinde olduğunu beyan etmesi karşında; bu hususlar müştekiden sorularak aracın kapılarının açık ve anahtarınında kontak üzerinde olması halinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağı, kapıların kilitli ve anahtarında kontak üzerinde olmaması halinde ise TCK’nın 142/2-h. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

2-Aracın çalınmasından sonra yakıt ve yağ sarfiyatı dikkate alındığında kullanma hırsızlığı suçunun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

3-TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun değerine göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,