Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/9479 K.2019/2159

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ...'ın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, 19.02.2015 tarihli kararını 08.06.2015 tarihinde CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden ve mahkemenin isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddi ile 22.06.2015 tarihinde temyizin reddine dair verilen ek kararın ONANMASINA,

III)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hırsızlığa teşebbüs edilen eylemin kapısı kilitli odanın kapısı kırılarak gerçekleşmesi ve suça konu malzemelerin çalındığı yerin kullanılmayan eski Türk Ticaret Bankası ve bahçesi olduğu, anlaşılmakla; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.