Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/9488 K.2019/2132

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık eyleminin, müştekinin sorumlusu olduğu şirkete ait şantiyede kullanımları gereği açıkta bırakılan demirlere yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi yerine, TCK'nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun şantiye alanından suça konu demirleri aldıktan sonra, Gazi caddesi istikametine doğru gittiği sırada, etrafı kontrol etmek üzere dışarı çıkan tanık bekçi tarafından yakalandığı olayda suçun tamamlandığı halde teşebbüs hükümleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılması,

3-Şantiye alanından dosya arasında bulunan 27.02.2012 tarihli tutanak ve müşteki beyanına göre toplam değeri yaklaşık 20 TL olan demirleri çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmayan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilme zorunluluğuna uyulmaması,