Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/9540 K.2019/313

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin inşaat alanındaki suça konu demirleri çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Yakalama tutanağına göre kolluk görevlilerinin kesintisiz takip olmaksızın Ziya Gökalp Caddesi ile Bergama caddesi kavşağında terk edilmiş halde suça konu demirleri el arabası üzerinde buldukları, müştekiye ait inşaatın ise Adnan Menderes Caddesi üzerinde olduğunun anlaşılması karşısında; suçun teşebbüs aşamasında kaldığına dair delillerin nelerden ibaret olduğunun tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dosya arasında mevcut 14.07.2011 tarihli tutanakta çalışmalar neticesinde müştekiye ulaşıldığının belirtilmesi, aynı tarihli başka bir tutanakta ise temyiz dışı...ve...in karakola gelerek terk edilmiş halde bulunan el arabasının kendilerine ait olduğunu üzerindeki demirleri de gürbüz inşaattan aldıklarını beyan ettiklerinin belirtilmesi karşısında; müştekiye söz konusu şahısların söylemesi üzerine mi yoksa daha önce polis tarafından yapılan araştırmalar neticesin de mi ulaşıldığı hususu tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilerek TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,