Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/10085 K.2020/2291

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın vasisi tarafından ibraz edilen dilekçe ve ekleri ile adli sicil kaydında yer alan diğer dosyalarının incelenmesi neticesinde, sanığın bipolar affektif bozukluğu hastası olduğu, temyize konu suç tarihine yakın bir tarihte işlediği hırsızlık suçuna ilişkin Adli Tıp Kurumu Giresun Şube Müdürlüğünün 14.01.2016 tarihli raporuna göre sanığın 5237 sayılı TCK’nın 32/1’nci maddesi kapsamında bulunduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında,

sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,