Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1015 K.2019/5080

Hırsızlık suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.12.2013 tarih ve 638-610 sayılı hükmün sanıklar müdafiilerinin temyizi üzerine Dairemizin 22/02/2018 tarih ve 2016/13089 esas ve 2018/2516 sayılı kararı ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.02.2019 tarih ve 2019/17635 sayılı yazısı ile verilen kararın düzeltilerek onanması yönünde itirazda bulunulması üzerine yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2019 tarih ve 2019/17635 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 22/02/2018 tarih ve 2016/13089 esas ve 2018/2516 sayılı kararında ki onama yönündeki karar kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında verilen cezada TCK'nun 143 ve devamında ki 62.maddeleri uygulanırken belirlenen oranlarda hesap hatası yapılarak sanıklara fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,