Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1019 K.2019/5913

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suç tarihine göre TCK’nın 142/2-b. maddesinin alt sınırının 3 yıl hapis olması karşısında, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı yasa ile değişiklik sonrası TCK’nın 142/2-b. maddesindeki düzenlemeye göre alt sınırdan temel cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuğun, adli sicil kaydında gözüken hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik ilamların suç tarihi itibari ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gibi hırsızlık suçu nedeniyle giderilmesi gereken bir zararın bulunmadığı,

yine suça sürüklenen çocuğun cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle suça sürüklenen çocuğun yararına olan CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, "suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlediği anlaşılmakla, CMK'nın 231/8 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına,” şeklindeki yasal olmayan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,