KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/10192 E., 2020/1939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
412 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle iadenin soruşturma aşamasında olması nedeniyle TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş ise de; sanığa TCK’nın 168/2. maddesi uygulanırken 2/3 oranında indirim yapılması ve sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi yerine aynı Yasa'nın 142/2-h maddesinin uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle iadenin soruşturma aşamasında olması nedeniyle TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş ise de; sanığa TCK’nın 168/2. maddesi uygulanırken 2/3 oranında indirim yapılması ve sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi yerine aynı Yasa'nın 142/2-h maddesinin uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 108/4,5,6. fıkralarında “Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir.”hükmünü düzenlemiştir. Buna göre denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye aittir.
Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/10192, K. 2020/1939, 17 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama