Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/10200 K.2020/2043

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça konu hayvanların çalındığı yerin iflas etmiş olmakla faal olarak çalışmayan boş bir fabrika olması ve 18.6.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 62 nci maddesiyle TCK’nın 142/2-2 maddesinin (g) bendinde yer alan “Barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan” ibaresinin madde metninden çıkarılmış olduğunun anlaşılması karşısında suç tarihi itibariyle sanıklar hakkında TCK’nın 142/2-g maddesi uyarınca hükümler kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce iştiralk edilmemiş, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri,

meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hükümler kurulması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ise infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;