Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/10585 K.2020/1512

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında mala zarar verme suçundan temel ceza belirlenirken yasa maddesinin TCK’nun 151/1 maddesi yerine 58/3 maddesi olarak yazılması ve etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken TCK'nın 168/2 yerine aynı Yasanın 168/1 yazılması, indirim oranı doğru uygulandığından yerinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak değerlendirilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın birinci kez mükerrirliğe esas mahkumiyetinin, TCK'nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” şeklinde düzenleme getirmesi ayrıca aynı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınıp alınmayacağı infaz aşamasında dikkate alınarak ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında

gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.