Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/10634 K.2020/1560

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçu bakımından, temel ceza belirlenirken TCK'nın 61. maddesi gereğince suç konusunun değeri dikkate alınarak ve ayrıca sanıkların müştekinin ikametine girerek başka bir takım eşyalarla birlikte çaldıkları anahtar ile, ikametin önünde park halinde aracı da çalmasından ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 142/2-d maddesinde yazılı nitelikli hallere aynı anda vücut verdiği gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;