Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/10788 K.2019/14478

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin 6545 sayılı Kanun’un yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonraki bir tarih olan 26.12.2014 tarihi olduğu, eylemin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesine uyduğu ve anılan maddedeki suçun üst sınırı gözetildiğinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Otomobil kilidinin bertaraf edilmek suretiyle çalınması halinde eylemin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetildiğinde, motosikletin benzer bir şekilde kilit mekanizmasının kırılması ya da düz kontak yapılarak çalınması halinde eylemin yine TCK’nın 142/2-h maddesine uyduğu, bu açıklamalar ışığında somut olaya baktığımızda; müşteki tarafından direksiyon kilidi ile kilitlenerek cadde üzerine park edilen motosikletin 25.12.2014 tarihli görgü tespit tutanağı içeriğine göre düz kontak yapıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 142/2-h maddesine uyduğu halde, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,