Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/10857 K.2020/4781

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- T.C. Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/2, 232, 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının; sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve de Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için; mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan yazılı biçimde gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2- Sanığın mağdura ait park halindeki kapıları kilitli olan aracının camını tornavida ile kırarak aracın teybini çaldığı olayda; hakkında TCK'nın 142/2-h maddesi yerine yazılı şekilde TCK 142/1-e maddesinin uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

3- Mağdurun olay günü saat 23:00'de aracını park edip, ertesi sabah saat 09:00 sıralarında aracının yanına geldiğinde aracın camının kırılıp, teybinin çalındığını anlaması dikkate alınarak

hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

4- Yerde baygın yatan sanığın tedaviyi kabul etmemesi üzerine yakalanan sanığın üzerinde suça konu teybin kolluk görevlileri tarafından bulunup, mağdurun aracından çalındığının tespit edildiği olayda; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesi ile uygulama yapılması,

5- Suça konu teybin değerinin 500 TL olduğunun değer tespit tutanağı ile belirlenmiş olması karşısında; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

6- Gece vakti işlendiği kabul edilen hırsızlık suçundan uygulama yapılırken, 6545 sayılı Yasa’nın 63. maddesi uyarınca artırım oranının 1/2 olması gerektiği gözetilmeden 1/12 şeklinde artırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini,