Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11032 K.2020/1910

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçun kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça srürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olay yeri inceleme tutanaklarına göre; araç kapı ve camlarında herhangi bir zorlama izine rastlanmadığı belirtilmiş olduğundan tebliğnamedeki 1 nolu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmememiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, suça sürüklenen çocuk ... hakkında geçerli bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden hapis cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi,

2-Çalınan eşyaların suça sürüklenen çocuk ... tarafından soruşurma aşamasında polise söylenerek bulunduğu yerden alınarak mağdurlara teslim edilmesi karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,