Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11181 K.2020/2844

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1- Sanık ...’ün temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın, yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 27.07.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.01.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan TCK’nın 155/2 maddesinde belirtilen Güveni Kötüye Kullanma suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 155. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı,

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından,

söz konusu ilamda uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılıp sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece suçun sanık tarafından gece vakti işlendiğinin kabul edildiği, bu nedenle suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca temel cezanın en fazla 1/3’üne kadar artırılabileceğinin anlaşılması karşısında, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin aracı çalındıktan sonra bir kısım yerlerine zarar verildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen şeyin kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ve sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,