KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/1125 E., 2019/14035 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanığın gerekçeli kararın kendisine gönderilmesi talebine ilişkin 15/05/2015 tarihli dilekçesinin temyiz iradesini ortaya koymayacağı anlaşılarak süre tutum dilekçesi olarak kabul edilemeyeceğinin tespitiyle yapılan incelemede,
12/05/2015 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22/05/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 15. ASCM'nin 2011/378 - 2012/734 sayılı kararındaki 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamda TCK’nın 58. maddesinin uygulanmadığı ancak yine tekerrüre esas olan Antalya 2. ASCM'nin 2014/260-401 sayılı ilamında ise sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmış olup yargılama konusu suçun bu ilama göre yine tekerrür süresi içerisinde işlendiği anlaşılarak sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “...5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,”
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/1125, K. 2019/14035, 8 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama