Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11307 K.2020/3126

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçuna konu malzemelerin önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması,

2-Gerekçeli kararda sanıkların eylemi geceden sayılan zaman diliminde işlediklerine dair yeterli delil elde edilemediğinden sanıklar hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmadığı belirtilmesine rağmen, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulduğu sırada TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması,