Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11344 K.2020/2568

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlığın kapı kilit göbeği kırılarak gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında hükümde uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinin de gösterilmesi ve TCK'nın 142/2-h maddesi yanında bu nitelikli halinde gerçekleşmesi gerekçe gösterilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşarak tayini,

2-Hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 62/1. maddesindeki takdiri indirimin uygulandığı halde, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

4-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun gündüz vakti işlendiği kabul edilmesine rağmen TCK.nun 116/1. maddesi yerine aynı yasanın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi ile tayin edilen 1 yıl hapis cezası 119/1-c maddesi uygulanırken 1 yıl 6 ay hapis olarak yanlış hesaplanması,