Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11543 K.2020/2895

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği,

Somut olayımızda; suça sürüklenen çocukların kendi aralarındaki tartışma sırasında meydana gelen itiş-kakış sırasında, suça sürüklenen çocuklardan ...’un elinin müştekinin işyerinin giriş kapısının camına çaprması ile camın kırıldığı suça sürüklenen çocuk ...’in elinin kesildiği, olayı kolluğa ihbar eden tanık ...’in müştekinin işyeri önünde dört kişinin aralarında tartıştıkları sırada işyerinin camının kırılması sonucu hırsızlık olabileceğini düşünerek kolluğa ihbarda bulunduğu anlaşılmakla;

tanık beyanının, suça sürüklenen çocukların beyanları ile uyuştuğu, tanığın ilk baştaki tahmine dayalı beyanından başka, suça sürüklenen çocukların beyanlarının aksini gösterir işyerine zarar verme kastı bulunmadığı, taksir düzeyinde kaldığı, mala zarar verme suçunun taksirle işlenmesi mümkün olmadığından, mala zarar verme suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı, diğer suçlar yönünden de suçların işlendiğine dair delil bulunmaması gözetilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,