Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11591 K.2020/2288

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz talebinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece suçun sanık tarafından gece vakti işlendiğinin kabul edildiği, bu nedenle suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca temel cezada ½ oranında artırım yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında, yazılı şekilde 1/6 oranında artırım yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 tarih ve 647/43 ile 23.03.2004 tarih ve 41/70 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; sanığın eylemini geceden sayılan vakitte işlediği sabit kabul edilmesi karşısında suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 143’ncü maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılması gerektiği, bu itibarla sanık hakkında anılan kanunun 142/2-h, 143, 35 ve 62’nci maddelerinin tatbiki sonucu sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiği, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan,

ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasının sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, hükmolunması gereken ceza miktarı itibariyle, sonuç cezanın “2 yıl 5 ay 5 gün” hapis cezası olarak düzeltilmesine olanak bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,