Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1192 K.2019/7753

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 03/04/2013 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinde 08/11/2014 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu göz önünde bulundurularak yapılan incelemede,

Sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 152/1-a, 66/1-e, 67/4. maddeleri 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından yapılan değerlendirmede 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu,buna karşılık 765 sayılı TCK’nın 191/2, 102/4, 104/2 maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a ve 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, 765 sayılı TCK’nın daha lehe olduğu anlaşılmakla;

hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından 5237 sayılı TCK’da öngörülen 12 yıllık, tehdit suçu bakımından ise 765 sayılı TCK’da öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının suç tarihi olan 29/09/2003 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,