Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11949 K.2019/18196

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Dairemiz tarafından 16.01.2014 gün ve 2012/25836 E. 2016/560 K. sayı ile onanması suretiyle kesinleştiği, dosyanın yeniden ele alınması sonrasında yazılı şekilde hüküm kurulduğu, anılan hükmün de hükümlü sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlü sanık hakkında Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesince 20/04/2010 gün ve 2010/153 E. 2010/373 K. karar sayılı hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden önce verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin temyiz olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazlarının reddi;

Ancak;

1-T.C. Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/2, 232, 289/1-g. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının; sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve de Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için; mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan yazılı biçimde gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2-Sonuç hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi,