Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11975 K.2020/3060

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... müdafii olduğunu söyleyen Av. ...’ın hırsızlık ve mala zarar verme; suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçlarına ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A-Sanığın savunmasında, savunmasını kendisinin yapacağını belirttiği, kararı temyiz eden Av. ...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında bulunmadığı, zorunlu müdafiiliği gerektiren bir durumun da bulunmadığı, kararı temyiz eden Av. ...’ın vekaletname de sunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın yokluğunda verilen kararın savunmasında belirttiği adresinde, aynı konutta ikamet eden babasına 19.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ... müdafii olduğunu söyleyen Av. ...’ın bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 29.11.2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla; yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan ve sanık ... müdafii olduğunu söyleyen Av. ...’ın temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereği;

B-14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;