Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/12062 K.2020/3195

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

A-Sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği ihbarı üzerine kurulan hükümde Yargıtay'ın denetim görevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların iddia, savunma varsa tanık anlatımları ile dosyada mevcut diğer delillere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığı açıkça belirtilmek suretiyle cezanın şahsileştirilmesi gerekirken açıklanan ilkelere uyulmadan Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı olarak gerekçesiz hüküm kurulması,

B-Kabule göre de;

a-Suç tarihi gözetildiğinde sanık hakkında uygulanan TCK'nın 142/2-h maddesinin henüz yürürlüğe girmemiş olduğunun düşünülmemesi,

b-Suç tarihinde gece vaktinin ileri saat uygulamasına göre 21:25'te başladığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,