Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/12192 K.2020/3106

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu okulun uzun süredir kullanılmadığı, kimsenin bakım yapmadığı, çatısındaki eşyanın rüzgarın etkisiyle kopup düştüğü ve insanların bu eşyayı alıp götürdüğü, sanığın da benzer şekilde suç olabileceğini düşünmeden rüzgarın etkisiyle dere yatağına düşmüş üç adet çatı sacını alıp götürmesinde hırsızlık kastıyla hareket etmediği yönündeki savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Suça konu okulun yaklaşık 10 yıldır kullanılmadığı anlaşılmakla kamu yararına veya hizmetine tahsisli olmadığı sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-Sanığın karar tarihinden önce etkin pişmanlık göstererek suça konu sacları iade ettiği anlaşılmakla, hakkında TCK'nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Çalınan sacların değeri gözönüne alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanıklara verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,