Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/12446 K.2019/18188

Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2017 tarihli ve 2017/26 Esas 2017/266 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan.

TCK'nın 141/1, 35, 53/1-2-3.maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve sanığın adli sicil kaydındaki Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/10/2011 tarih 2011/489 Esas 2011/440 Karar sayılı ilamı ile 5327 sayılı TCK’nın 142/1-b, 53/1. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin hükmün, TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrüre esas alınarak, 5275s.y.

108/3 maddesi göz önünde tutularak 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2018 tarih, 2018/383 esas ve 2018/9887 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kurulan hükmün TCK'nın 58. maddesi uygulaması yönünden düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.10.2019 tarih ve KD-2019/89273 sayılı yazısı ile özetle, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/10/2011 tarih ve 2011/489 Esas 2011/440 Karar sayılı kararındaki hapis cezalarının infazında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, bu nedenle yerel mahkeme hükmünün tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafından "5275 s.y.

108/3 maddesi göz önünde tutularak 2. kez" ifadeleri nin çıkarılması yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosyanın incelenmesinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.10.2019 tarih ve KD-2019/89273 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan itirazın kabulü ile Dairemizin 27.06.2018 tarih, 2018/383 esas ve 2018/9887 karar sayılı sanık hakkındaki düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/10/2011 tarih 2011/489 Esas 2011/440 Karar sayılında tekerrüre esas kabul edilen Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2002 tarih ve 2001/22 esas 2002/108 sayılı kararının 16/08/2008 tarihinde infaz edildiği, bu tarihten itibaren 3 yıl içinde ikinci suçun işlenmesi halinde tekerrüre esas olabileceği, oysa Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkûmiyete konu suç tarihinin 11/09/2011 olduğu,

dolayısıyla TCK'nın 58/6-b maddesinde öngörülen, tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin infaz edildiği tarihten itibaren 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen söz konusu karar tekerrür uygulamasına esas olamayacağı anlaşılmakla; sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması,