Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/12467 K.2019/17600

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yöneticiliğini yaptığı sitenin tamirat ve tadilat işleri ile uğraştığı, aralarında katılan ile özel arkadaşlık ilişkisi olduğu ve olay tarihinde ve öncesinde katılan ile aynı evde ikamet ettikleri, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...’nın sanığın arkadaşı olduğu ve sitenin bahçe işlerinde çalıştığı, yaptığı iş karşılığında ödeme yapması için hesap bilgilerini sanığa verdiği; internet bankacılığı kullanılarak ilk önce 20.11.2012 tarihinde saat 18:08’de katılanın Euro hesabından tanık ...’nın hesabına 1.194,23 Euro, 25.11.2012 tarihinde saat 14:05’de ...

Bilişim Destek Hiz. ve Tic. A.Ş.’ye ait IP numarası kullanılarak katılana ait hesaptan sanığın hesabına 150.000 TL, son olarak da 02.12.2012 tarihinde saat 21:05’de katılana ait IP numarası kullanılarak katılana ait hesaptan sanığın hesabına 150.000 TL havale edildiği; bankadan alınan cevaba göre, tüm bu havale işlemlerinin katılanın kullandığı cep telefonuna gönderilen yüksek güvenlikli tek kullanımlık şifre ile gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı;

sanığın kolluk ifadesinde yaptığı işler karşılığında ve katılan ile ortak yaptıkları emlak işleri nedeniyle katılandan 310.000 TL alacağı olduğunu, Cumhuriyet Başsavcılığı’nda alacak miktarının 300.000 TL olduğunu, tanık ...’nın çevre düzenlemesi yaptığını, siteden alacağı olduğunu ve hesap bilgilerini kendisine verdiğini, kendisinin de bu bilgileri katılana verdiğini söylediği,

kovuşturmada alınan savunmasında ise hesabına gönderilen 300.000 TL’nin yarısının katılan ile yapmış olduğu işler karşılığında müşterilerden alınan para, yarısının ise katılan ile arasındaki özel arkadaşlık ilişkisi nedeniyle katılanın kendisine yardım amaçlı gönderdiği para olduğunu beyan ettiği; tanık ...’nın katılanı tanımadığını ve hesap bilgilerini sanığa verdiğini ve sanığın, hesabına parayı gönderdiğini söylediği; katılanın, tanık ...’nın hesabına para havale edildiği gün cep telefonunun evde kaybolduğu, bu hususun gösterdiği tanıkların beyanları ve ve 22.11.2012 tarihinde yapmış olduğu yeni sim kart başvurusu ile de doğrulandığı,

08.06.2015 tarihli celsede alınan beyanında banka hesabına ait şifrelerin bilgisayarında bir dosyada bulunduğunu, aynı evde kaldıkları sanığın şifrelerin bulunduğu yeri bildiğini söylediği ve bankadan gelen cevaba göre de işlemlerin katılanın cep telefonuna gönderilen şifreler kullanılarak yapıldığının anlaşılması karşısında;

sanığın üzerine atılı hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-e, 143 ve 43/1. maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine, oluşa ve dosya içeriğinde yer alan deliller ile hayatın olağan akışına uygun düşmeyen ve dosya kapsamı ile örtüşmeyen, kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan, inandırıcı olmayan savunmasına itibar edilerek, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,