Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/12711 K.2019/17465

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine ilişkin Menemen 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2015 tarih 2014/644 esas 2015/82 karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 27.12.2018 tarih ve 2018/11602 Esas, 2018/19512 Karar sayılı ilamı ile oybirliği ile konut dokunulmazlığını ihlal,

mala zarar verme suçlarından 14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup,

suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan tayin edilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin ve mala zarar verme suçundan verilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, hırsızlık suçundan onanması yolundaki kararına karşı,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.11.2019 tarih ve KD - 2019/101418 sayılı yazısı ile suçun işlendiği 04/05/2005 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki şekline göre 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayininde bulunulması nedeniyle, itirazı ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.11.2019 tarih ve KD - 2019/101418 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 27.12.2018 tarih ve 2018/11602 Esas-2018/19512 Karar sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

I-Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarında, suçun işlendiği 04/05/2005 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki şekline göre 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayininde bulunulması karar kesin nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılamamış, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan tayin edilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin ve mala zarar verme suçundan verilen 1320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık olayında suçun işlendiği 04/05/2005 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki şekline göre 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayininde bulunulması