KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/12828 E., 2020/1026 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Bozma ilamı uyarınca suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'a ayrı müdafii tayin edilmiş olması ve ayrıca suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasından bir kat arttırım yapılırken 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezası belirlenmiş isede bu cezadan TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 indirim yapıldığında 2 yıl hapis cezası belirlenmiş olması suretiyle sonuç cezanın doğru hükmedilmiş olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki belirtilen hususlara ilişkin bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair, diğer suça sürüklenen çocuk ...’nın atfı cürüm mahiyetindeki beyanından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/12828, K. 2020/1026, 4 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama