KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/13082 E., 2020/2047 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, gece vakti hırsızlık ve gece vakti birden çok kişi ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d maddelerinde öngörülen 15 yıllık genel dava zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
1-Uyap üzerinde yapılan araştırmada, aynı katılana yönelik olarak Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/292 esas ve 2007/193 karar sayılı dosyasında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilmiş hükümler bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; mükerrer yargılama ve cezalandırmayı önlemek açısından, dosyanın incelenerek davanın mükerrir olarak açılıp açılmadığının tespiti ve denetim olanağının sağlanması için delil niteliğindeki belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/13082, K. 2020/2047, 18 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama