Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/13198 K.2020/2388

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık adına hükmü temyiz eden avukatın dosyada sanık tarafından verilmiş vekaletnamesi veya yetki belgesi bulunmadığından müdafii sıfatı da olmadığı anlaşıldığından sanık ... adına Av. ... ve Av....'ın vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 günlü, 2012/1431 esas ve 2013/ 18 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, “Sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” denilmiş olması ve 5275 sayılı kanunun 108/2 maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerde birden fazla tekerrüre esas alınacak ilamın gösterilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.