Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/13282 K.2020/1790

Hırsızlık suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; sanık hakkında mahkumiyetine ilişkin Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.07.2015 tarihli 2014/200 Esas, 2015/449 Karar sayılı hükümlerin sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05.12.2019 tarih 2019/6083-2019/17809 sayılı ilamı ile sanık hakkında tek bir hırsızlık suçundan hüküm verilmesi gerektiği belirtilerek anılan mahkımiyet hükümlerinin bozulduğu, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.12.2019 tarih ve 2-2015/341927 sayılı yazısı ile itiraz edilerek özetle mahkumiyet hükümlerinin onanması talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın suç tarihinde gündüz vakti apartmanın dış cephe kaplamasında çalışan işçilerin üstlerini değiştirmek için kullandıkları binanın sığınak kısmında bulunan pantolonlarının ceplerinden cüzdanlarını ve müşteki ...’e ait cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, Dairemizce sanığın tek olmayan bu fiillerinin hukuken tek bir fiil olarak kabul edilmesi ve nitelikli hırsızlık suçundan bir kez ceza verilmesi, ancak;

bu tek fiilin birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle verilecek cezaların TCK'nın 43/2. maddesinin yollamasıyla aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca artırılması gerektiği yönünde görüşü ile Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.07.2015 tarihli 2014/200 Esas, 2015/449 Karar sayılı hükümlerin bozulmasına karar verildiği ancak kararın uyapa aktarılması sırasında hata yapılarak tek bir hırsızlık suçunun oluştuğuna ilişkin kararın sehven uyapa aktarılmış olduğu,

bununla birlikte Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2017 tarih ve 2-2016/49565 sayılı itirazının ise sanığın üç kez cezalandırılması gerektiği bu sebeple anılan mahkeme kararının onanmasını talep ettiği görüldüğünden.