Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/13352 K.2020/1609

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı yönünden 25.06.2019 tarihinde tebliğ edilen hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 291/2. maddesi uyarınca süresinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede:

Mahkemece direnilerek yeniden mahkumiyet kararı verilmiş ise de; gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurulduğu ve bu hükmün de Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2016 tarih, 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı ilamı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2019 tarih ve 2018/1013-2019/373 E.-K. sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.03.2016 tarih, 2015/2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere zararın soruşturma aşamasında giderilmesi halinde; ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ile 5237 sayılı TCK'nın 168/1-2. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek; sanığın cezasından aynı Kanun’un 168/2. maddesinde belirtilen “1/2” indirim oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde “1/3” oranında indirim yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,