Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1408 K.2019/11607

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Kararın gerekçe bölümünde “... mahkememizce sanığın atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak bir kanaat oluşmamış ise de; mahkememizce bu aşamada beraat kararı verilemeyeceği,..." şeklindeki ibareye rağmen hüküm fıkrasında mahkumiyet hükmü verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

2-Katılanın ütü yaptırması için sanıkla elbiselerini tanık ...’ın işyerine göndermesi üzerine tanığın katılanın pantolonun cebinde 480 TL olduğunu görüp katılana teslim etmesi için ütülenen elbiselerle birlikte 480 TL parayı da sanığa verdiği, sanığın ise elbiseleri katılana verip 480 TL parayı katılana vermemesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 155/1 maddesindeki suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki hüküm karşısında; sanığın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemenin hükmü açıklamakla yetinmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi,