Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1952 K.2019/10074

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanunun 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 18.03.2019 tarihli, 2018/1609 esas ve 2018/2208 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...’in temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın 27.11.2018 tarihli temyiz isteminin 5237 sayılı TCK'da düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın gece vakti temyiz dışı sanık ... ile birlikte mağdura ait evin pencere camını kırıp girerek çantası, şarj aleti ve faresi ile birlikte diz üstü bilgisayarını çalması şeklinde gerçekleşen olayda;

hırsızlık suçundan kurulan hükümde verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve olaydan sonra sanık ile temyiz dışı sanık ...’ın söz konusu bilgisayarı mağdurun arkadaşı olan tanık Harun Akyol’a satmak istedikleri tanık tarafından canlı çoklu teşhisle edildikleri, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında da atılı suçu kabul ettiği, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunduğu anlaşılarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan,