Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1979 K.2019/8050

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kamu davası açıldıktan sonra 15.07.2010 tarihli duruşmada 18 yaşını ikmal eden şikayetçi ...’ın şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirttiği fakat aynı celse bu kez davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında katılan sıfatını kazanmayan şikayetçi ...’ın kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 315/1-2. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Her ne kadar 6723 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ile 326. maddelerindeki temyiz hükümlerinin uygulanması gerektiği, anılan Kanunun 310. maddesi uyarınca bir haftalık temyiz süresinin geçerli olduğu anlaşılmakta ise de,

05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi (7) gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş (15) gün olarak değiştirildiği, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 1. madde hükmüne göre de, 05.08.2017 ve sonrasında verilen (ilk derece ve istinaf ayırımı yapılmaksızın bütün) kararlar hakkında yeni temyiz sürelerinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği, ceza muhakemesinde “Derhal Yürürlük İlkesi” nin geçerli olduğu,

bu ilke uyarınca değişiklik aleyhe olsa bile yürürlüğe girdiği günden itibaren bütün vakıalarda uygulanması gerektiği, kaldı ki değişikliğin sanık lehine bir değişiklik olduğu, esasen yürürlükten kaldırılmakla birlikte 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi dolayısıyla bir kısım kararlar yönünden yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi hükmünün bu değişiklikler karşısında “zımnen ilga” edildiğinin kabul edilmesi gerektiği düşüncelerinden hareketle temyiz süresinin on beş (15) gün olduğunun belirlendiği, Nihayet, tereddütleri ortadan kaldırmak amacıyla 7035 sayılı Kanunla

eklenen geçici birinci maddesiyle. 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanunun (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani on beş (15) günlük temyiz süresine tabi olduğunun açıkça vurgulanması karşısında.

Segbis vasıtası ile 18 yaşından büyük suça sürüklenen çocuğa hükmün tefhiminde kanun yolu süresinin 7 gün, kanun yolunun istinaf, kanun yolu süresinin başlangıcının ise kendisine tefhimden müdafiine ise tebliğinden itibaren başladığı belirtilmek suretiyle yazılı şekilde yanıltıcı gösterilmiş olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun 19.11.2018 tarihli temyiz isteminin süresinde kabulü ile tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 31/3 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; Aynı yasanın 66/1-e, 66/2,67/4, maddelerinde belirtilen, 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.11.2015 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 27.12.2016 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında 21.04.2011 tarihli ilk mahkumiyet kararı ile hüküm tarihi arasında geçmiş bulunduğunun gözetilmemesi,