Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2072 K.2019/12907

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın işçisi ve geceleyin bekçisi olduğu katılana ait inşaattan demirleri kesip alarak hurdacıya satması şeklindeki eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve Uygulamaya göre de:

1-Sanığın katılana ait inşaat alanından demir çalması eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini;

2-Tekerrüre esas alınan ilam ile verilen 2.000 TL adli para cezası kesin nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacak olması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamın da olmaması nedeniyle, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 1 yıl 4 ay 20 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,