Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2445 K.2019/10912

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 2018/7678 E. 2018/16073 K. sayılı ilamında suçun TCK 142/2-h maddesine girdiğinin belirtilmesi, sanığa da bozma ilamının okunarak savunmasının alınması karşısında, bu husus CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma yerine geçeceğinden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemenin 08/09/2015 tarih ve 2015/3 esas, 2015/450 karar sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay'ın mahkeme kararını sanığın CMUK'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı korunarak bozulmasına karar verdiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına ‘‘sanığın CMUK'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı korunarak, 5237 sayılı Yasa'nın 61/8. maddesi uyarınca, belirlenen sonuç gün karşılığı adli para cezası için, aynı Yasa'nın 52/1-2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak,