KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/2644 E., 2019/10348 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Esastan red
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesi ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesi ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesi ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlenmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde belirtildiği üzere, temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. İstinaf kararı sonrasında temyiz incelemesi yapacak olan Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkilidir. Yargıtay temyiz incelemesi yaparken temyiz edilen dosyadaki maddi olguları inceleyemez, maddi vakıaların denetimini yapamaz ve kararı veren mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını inceleyemez.
Bu itibarla sanık ...’ın temyiz isteminin, zararı ödemek istediğine yönelik olduğu yine sanık ... müdafiinin temyiz isteminin aracın kapılarının kilitli olmadığı, zarara yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılması, kısmi ödemeyi kabul edip etmeyeceğinin müştekiden yeniden sorulmasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların müştekinin beyanına göre 4.955 TL değerindeki suça konu eşyaları çaldıları ve sanıklara süre verildiği halde zararı gidermedikleri, müştekinin beyanında açıkça aracın kapılarının kilitli olduğunu beyan etmesi ve olay yeri inceleme raporunda aracın kilit göbeğinde zorlama izlerinin olduğunun belirtilmesi karşısında;
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/2644, K. 2019/10348, 18 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama