Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2658 K.2019/11737

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyizinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz itirazlarına ilişkin Mahkemece kabul olunan ve hırsızlığa konu malın aynına yönelik verilen zararın, mala zarar verme suçunun unsurlarını oluşturmayacağının gözetilmediği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih, 43-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, bu suça ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu ve bu hukuka aykırılığın ancak kanun yararına bozma yoluyla giderilmesinin mümkün bulunduğu belirlenmekle yapılan incelemede:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında 21.00'da motosikletini park ettiğini 23.00'da geldiğinde yerinde olmadığını gördüğünü, suça sürüklenen çocukların ise saat 21.00-22.00 sıralarında çaldıklarını beyan ettikleri, olay tarihinde güneşin yaz saati uygulması da gözetildiğinde saat 20.18'de battığı, gece sayılan zaman diliminin saat 21.18'den sonra başlayacağı bu haliyle suça sürüklenen çocukların eyleminin gündüz vakti işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 17/04//2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,